Zindelijk maken pup

Wie een pup aanschaft, maakt meestal direct een begin met het zindelijk maken van de jonge hond. Omdat honden van nature zindelijke dieren zijn, is dit een kwestie van stimuleren en aanmoedigen. Het ontwikkelen van het bij de geboorte meegekregen instinct om het ‘nest’ niet te bevuilen, levert normaal gesproken geen problemen op.

Voor de pup die net bij de fokker is opgehaald, geldt dat ons huis te groot is om het als nest te beschouwen en schoon te houden. Reken er dus maar op dat er de eerste weken de nodige ongelukjes gebeuren. Probeer die zoveel mogelijk te voorkomen door de pup nauwlettend in de gaten te houden Pak hem op en zet hem buiten bij verdachte voortekenen, zoals snuffelen en een rondje draaien. Tien tegen een dat de pup zal ‘moeten’ als hij een slaapje heeft gedaan, als hij net heeft gegeten of heeft gespeeld. Pak het hondje op (de ene hand onder zijn achterste en de andere tussen zijn voorpoten). Til het dier nooit op aan zijn voorpoten!. Zet hem daarna buiten op een plekje dat geschikt wordt geacht als hondentoilet. Dat kan een stukje tuin zijn of bos of openbaar groen waar het geen kwaad kan. Als het maar snel bereikbaar is!

Elk uur, ja zelfs als het regent, even naar buiten en wachten tot de pup zijn behoefte doet. Dat lijkt overdreven, elk uur, , maar dat is het niet.  Je pup kan zijn behoefte niet lang ophouden, dus voelt hij iets, dan is het voor jou vaak al te laat om hem op te pakken en buiten te zetten. Je kunt als noodoplossing wel een krant of een speciale plasmat neerleggen en zodra je ziet dat je pup begint rond te draaien en te snuffelen zet je hem daar op. Deze krant of plasmat kun je in de loop van de tijd steeds verder naar de buitendeur verplaatsen om tenslotte buiten neer te leggen. Maar beter is op tijd naar buiten, zodat hij daar zijn behoefte kan doen.

Ondanks alle oplettendheid zal er in het begin toch wel het nodige in huis terecht komen. De voortekenen zijn niet altijd even duidelijk en het kwaad is snel geschied. Maak u dan vooral niet boos en haal in geen geval de hond met zijn neus erdoor. Hij weet immers nog niet beter en zal schrikken en zenuwachtig worden van uw bestraffing. Neem u liever voor om in het vervolg nog beter op te letten. Doet hij een plasje of iets anders in huis, ruim dit dan niet op waar de pup bij is. Zet hem even in een andere ruimte. Anders kan dit op een gegeven ogenblik wél een vorm van aandacht vragen worden.

Ga altijd even mee naar buiten, je pup alleen naar buiten sturen om thuis vlug iets af te maken, werkt niet. De pup zal zich enkel concentreren op het terug naar binnen gaan en binnen merken dat hij eigenlijk toch had moeten plassen. Als hij buiten zijn behoefte doet, beloon hem dan uitbundig. Ga hierna niet meteen naar binnen, de meeste honden vinden het wandelingetje leuk en als ze merken dat ze meteen naar binnen moeten na het plasje stellen ze dit liefst zo lang mogelijk uit.

Als je de pup alleen thuislaat, moet je wel weten dat de hond lichamelijk nog niet in staat is om zijn behoefte lang op te houden. De opwinding als hij merkt alleen achtergelaten te worden, kunnen al voldoende zijn om de alles te laten lopen. Het heeft geen enkele zin om de pup daarvoor als u thuis komt te straffen. Uw pup begrijp niets van uw tirade en het zal hem alleen maar onzeker maken en ervoor zorgen dat hij een volgend keer uw thuiskomst met angst en beven tegemoet ziet.

Eerste nachten
De eerste nacht in het nieuwe huis is voor veel nieuwe hondenbazen een groot probleem. Vroeger werd geadviseerd om de pup in een doos of kist te zetten, waar hij niet uit kon. Ergens op een rustige plek, bijvoorbeeld in de keuken. Er werd dan bij gezegd zijn gejammer en geblaf te negeren. Onder het motto went hij er gelijk aan dat hij niet altijd zijn zin kan krijgen en wel eens alleen moet blijven. Probeer u echter eens voor te stellen hoe de pup zo’n nacht beleeft. Het hondje zat tot nu toe veilig en gezellig bij moeder, broertjes en zusjes in het nest. Ineens is hij uit die vertrouwde omgeving geplukt en zomaar ergens anders gebracht. En dan wordt hij ook nog ineens opgesloten en voor het eerst van zijn leven helemaal alleen gelaten! Afgezien van deze uiterst onplezierige ervaring, die op zo’n jonge pup een diepe indruk kan maken, kleeft er nog een belangrijk nadeel aan deze methode. Als de pup namelijk nodig ‘moet’ en niet uitgelaten wordt (de baas slaapt immers ), zal hij zo lang mogelijk proberen zijn behoefte op te houden. Daardoor voelt hij zich doodongelukkig, want zijn nest bevuilen zal hij niet snel doen. Maar vroeg of laat zal er toch iets uit moeten en zal hij het hoopje of plasje in de doos of kist deponeren. Op deze manier leert het hondje (helemaal tegen zijn natuurlijk instinct in) zijn eigen slaapplaats te bevuilen en dat heeft een zeer averechts effect op het zindelijk maken

Gelukkig is er een manier om de nieuwe pup ook die allereerste nacht goed door te helpen. Dat is de ‘doos naast het bed’, methode, die niet alleen vriendelijk is voor de pup en zijn eigenaar, maar ook veel sympathieker voor de buren, die bij de ouderwetse methode vaak volop konden meegenieten van het gehuil en gejammer van de nieuwe huisgenoot.

De doos moet net zo groot zijn dat de pup er weliswaar goed in past en lekker kan liggen, maar zonder dat hij van de ene naar de andere plek kan verhuizen en zonder dat hij er op eigen kracht uit kan klauteren. Laat de pup voor het slapen gaan nog een keer goed uit en zet hem dan in zijn slaapdoos. Spreek hem nog even kort geruststellend toe (het is toch allemaal nieuw en vreemd voor hem), maar ga niet in op eventuele protesten. Na een tijdje zal de pup doorhebben dat er niets meer te beleven valt en in de wetenschap dat u vlak bij hem in de buurt bent, waarschijnlijk uitgeput van alle nieuwe belevenissen en ervaringen in slaap vallen.

Zodra aandrang voelt, zal de pup onrustig worden en misschien wat beginnen te piepen. Doordat de doos vlak naast uw bed staat, hoort u dat en weet u dat het tijd is om de pup uit te laten. Misschien dat er de eerste nachten een aantal sanitaire stops nodig zijn, maar die zullen steeds minder vaak voorkomen. Dan begint u de doos in fasen steeds verder van het bed af te zetten, tot op de overloop en tenslotte op de plek, die u de hond als definitieve slaapplaats had toebedacht.

In plaats van een doos of kist kunt u ook gebruik maken van een bench. U kunt zo’n bench, van waaruit de pup vrij zicht heeft op zijn omgeving, ook prima gebruiken in de woonkamer op momenten dat u even (dus niet uren achtereen!) de handen vrij wilt hebben voor andere zaken. Wen de pup aan het kenneltje door hem er bijvoorbeeld zijn eten in te geven of er een lekkere kluif in te leggen. Zo bouwt de pup plezierige associaties op met het kenneltje en zal hij het waarschijnlijk al snel gaan beschouwen als een veilige haven waarin het goed toeven is.

De bench bewijst ook prima diensten als, er naast de jonge hond ook jonge kinderen in huis zijn. Om ongewenste confrontaties tussen hond en kind (die immers alle twee zeer nieuwsgierig zijn en nog helemaal met elkaar moet leren omgaan) te voorkomen, kan de hond zonodig even buiten het bereik van de kinderen worden geplaatst. Laat hond en kind echter nooit zonder toezicht alleen en leer de kinderen zo snel mogelijk dat ze de hond op zijn slaapplaats met rust moeten laten.

Probeer als de pup eenmaal huis-zindelijk is (de ene hond doet daar langer over dan de andere, wanhoop niet te snel) ook voor het uitlaten zo snel mogelijk goede regels te stellen. Vind niet goed dat de hond zelf uitmaakt waar hij zijn boodschap deponeert. Als hij als pup heeft geleerd om op commando zijn behoefte te doen, is heel eenvoudig te voorkomen dat hij plaatsen vervuilt waar anderen mensen zich eraan ergeren. En voor reuen geldt dat het helemaal niet nodig is dat zij overal te pas en te onpas, hun poot optillen. Vaak is dat niet een kwestie van nodig ‘moeten’, maar willen ze daarmee aan andere honden laten weten dat ze er zijn. Het is gewoon een stukje vlagvertoon waarmee ze hun belangrijkheid willen aantonen. Loop met de aangelijnde hond gewoon door op plaatsen waar u niet wilt hebben dat hij zijn poot optilt, zeg kordaat ‘nee’ als hij toch aanstalten maakt en geef hem pas gelegenheid op een plek waar het geen kwaad kan. Zorg dat u met een jonge hond altijd een zogenaamd ruimmiddel zoals een poepschepje, paraat hebt voor eventuele ongelukjes. Er is zo langzamerhand een uitgebreid assortiment van poepzakjes, schepjes en dergelijke op de markt. Een plastic boterhamzakje is ook een goed alternatief.

Succes ermee! Kom je er niet uit, stel dan zeker je vragen aan je trainer.